Η πιλοτική υλοποίηση του μαθήματος «Construction Blueprint 2» για την αεροστεγανότητα ολοκληρώθηκε στις 9 Οκτωβρίου στη Βιγιανουέβα ντε Γκαλέγκο. Κατά τη διάρκεια πέντε εβδομάδων, οι μαθητές κατασκεύασαν τις δικές τους ελαφριές ξύλινες κατασκευές και εξασκήθηκαν στην αντιμετώπιση των ίδιων αρμών και διαπερασμάτων εγκαταστάσεων που θα συναντήσουν στο εργοτάξιο, χρησιμοποιώντας ένα διαδραστικό τρισδιάστατο μοντέλο για τον εντοπισμό κρίσιμων σημείων στο κέλυφος του κτιρίου.
Άλλο πράγμα είναι να κατανοεί κανείς τη θεωρία της αεροστεγανότητας και άλλο να επιτυγχάνει μια συνεχή στεγανοποίηση με τα ίδια του τα χέρια. Κατά τη διάρκεια του πιλοτικού μαθήματος «Εφαρμογή μονωτικών ταινιών για την αποτροπή της ανταλλαγής αέρα μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού χώρου μέσω ψευδοροφών και μονωτικής επένδυσης», οι μαθητές αντιμετώπισαν ακριβώς αυτή την πρόκληση: τη στεγανοποίηση των αρμών μεταξύ διαφορετικών υλικών και, στη συνέχεια, τον έλεγχο του κατά πόσον το αποτέλεσμα πέτυχε τον στόχο του.
Το Περιφερειακό Συμβούλιο της Αραγκόν του Ιδρύματος Εργαζομένων στον Κατασκευαστικό Κλάδο (FLC) ολοκλήρωσε αυτή την πρακτική εκπαίδευση σχετικά με την αεροστεγανότητα του κελύφους του κτιρίου, στο πλαίσιο του «Construction Blueprint 2», της Στρατηγικής Συμμαχίας για την Ανάπτυξη Δεξιοτήτων στο πλαίσιο του Συμφώνου για τις Δεξιότητες στον κατασκευαστικό τομέα.
Πέντε εβδομάδες, δύο ενότητες και μια κατασκευή που χτίστηκε από το μηδέν
Το πρόγραμμα είχε σχεδιαστεί για να διαρκέσει περίπου 8 ώρες. Κατά τη διάρκεια της πιλοτικής φάσης, αποδείχθηκε απαραίτητο να επεκταθεί το πεδίο των εργασιών ώστε να συμπεριληφθεί η συναρμολόγηση των ελαφρών ξύλινων πλαισίων (OSB3) πάνω στα οποία πραγματοποιήθηκαν οι πρακτικές ασκήσεις – μια απόφαση που αποδείχθηκε ένα από τα σημαντικότερα σημεία της εμπειρίας: στους μαθητές δεν δόθηκε μια έτοιμη κατασκευή, αλλά αντίθετα κατασκεύασαν οι ίδιοι την ίδια την κατασκευή που στη συνέχεια έπρεπε να στεγανοποιήσουν.
Η συναρμολόγηση πραγματοποιήθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου, ενώ οι θεωρητικές και πρακτικές συνεδρίες για τα δύο μαθήματα διεξήχθησαν μεταξύ 17 Σεπτεμβρίου και 9 Οκτωβρίου, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η τελική συνεδρία ανασκόπησης και αξιολόγησης από τους φοιτητές και τους εκπαιδευτές. Έντεκα φοιτητές συμμετείχαν στο πιλοτικό πρόγραμμα, οργανωμένοι σε ομάδες των δύο ή τριών ατόμων, με μία ομάδα ανά κουτί.
Η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε δια ζώσης, σε αίθουσες διδασκαλίας και εργαστήρια, με πρόσβαση σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα που περιείχε όλο το θεωρητικό περιεχόμενο.
Από τη θεωρία στο κρίσιμο σημείο: ένα διαδραστικό μοντέλο 3D
Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε από την Ana González και την Teresa Sandiumenge, από τα κεντρικά γραφεία του Ιδρύματος Εργαζομένων στον Κατασκευαστικό Κλάδο, και υλοποιήθηκε από εκπαιδευτές του Περιφερειακού Συμβουλίου της Αραγονίας: Juan Lobaco, Lourdes Carreras, Óscar Llorente και Javier Buil.
Ως καινοτόμο χαρακτηριστικό, η ομάδα έχει αναπτύξει ένα διαδραστικό τρισδιάστατο μοντέλο των ενοτήτων, στο οποίο οι εκπαιδευόμενοι μπορούν να περιστρέφουν το μοντέλο, να εντοπίζουν κάθε κρίσιμο σημείο στο κέλυφος του κτιρίου και να ελέγχουν, για κάθε ένα, ποιος τύπος λύσης είναι κατάλληλος και γιατί. Το μοντέλο διακρίνει μεταξύ γραμμικών συνδέσεων μεταξύ επιφανειών τοίχων και διαπερασμάτων εγκαταστάσεων – των δύο κύριων ενοτήτων στις οποίες είναι οργανωμένο το μάθημα – και είναι διαθέσιμο μετά την εγγραφή στην πλατφόρμα του μαθήματος.
Εκπαιδευτικά «κουτιά» με πραγματικά προβλήματα εργοταξίου
Κάθε ένα από τα τέσσερα κουτιά, κατασκευασμένα από ελαφριά πάνελ με ξύλινο σκελετό (OSB3), ήταν εξοπλισμένο με τα στοιχεία που προκαλούν τα περισσότερα προβλήματα σε ένα εργοτάξιο: ξύλινος σκελετός, κουτί διακλάδωσης, διακόπτες, πρίζες, αποχέτευση νιπτήρα, εξόδους νερού με σωληνώσεις PEX, υδρορροή και φωτιστικά. Χρησιμοποιώντας αυτά, οι φοιτητές αντιμετώπισαν τις πιο συνηθισμένες ενώσεις στο κέλυφος του κτιρίου και τις διαπεράσεις παροχών χρησιμοποιώντας ταινίες στεγανοποίησης, λωρίδες και μεμβράνες.
Η αξιολόγηση δεν περιορίστηκε στο αποτέλεσμα της στεγανοποίησης. Ο πίνακας αξιολόγησης που χρησιμοποίησαν οι εκπαιδευτές καλύπτει δέκα μαθησιακά αποτελέσματα ανά ενότητα, όπου, εκτός από τις τεχνικές πτυχές, αξιολογούνται και άλλοι παράγοντες, όπως η τάξη και η καθαριότητα του χώρου εργασίας, οι διαδικασίες στο τέλος της ημέρας, η ομαδική εργασία, η τήρηση των οδηγιών υγείας και ασφάλειας, καθώς και η διαχείριση των παραγόμενων αποβλήτων. Μια άψογη στεγανοποίηση με ακατάστατο χώρο εργασίας δεν θεωρείται αποδεκτή, ακριβώς όπως δεν θα γινόταν αποδεκτή σε ένα εργοτάξιο.
Αποτελέσματα του πιλοτικού προγράμματος
Και οι έντεκα εκπαιδευόμενοι πέρασαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το οποίο αξιολογήθηκε μέσω θεωρητικών εξετάσεων και των λιστών ελέγχου παρατήρησης που συμπληρώθηκαν κατά τη διάρκεια των πρακτικών συνεδριών.
Όταν ρωτήθηκαν για το επίπεδο ικανοποίησής τους κατά τη διάρκεια της τελικής συνεδρίας, οι εκπαιδευόμενοι συμφώνησαν σε δύο σημεία: ότι η εφαρμογή στην πράξη όσων είχαν μάθει στη θεωρία είναι ζωτικής σημασίας για την εδραίωση της μάθησής τους και ότι η πρόσβαση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα με το θεωρητικό περιεχόμενο τους επέτρεψε να αναθεωρήσουν μόνοι τους οτιδήποτε δεν τους είχε γίνει σαφές κατά τη διάρκεια των μαθημάτων.
Τι είπαν όσοι παρακολούθησαν το εργαστήριο
«Η συμμετοχή μας σε αυτό το πρόγραμμα σχετικά με τη στεγανοποίηση και την τοποθέτηση ταινιών μας έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε υλικά και τεχνικές εφαρμογής που, μέχρι τώρα, είχαμε δει μόνο σε φωτογραφίες. Το να συναρμολογείς πρώτα το κουτί και να το στεγανοποιείς μετά αλλάζει τον τρόπο που το κατανοείς: βλέπεις πού βρίσκεται το πρόβλημα πριν σου το εξηγήσουν. Και είναι ένας τομέας που έχει μεγάλη σημασία αυτή τη στιγμή, καθώς η ενεργειακή απόδοση και η εξοικονόμηση κόστους αποτελούν θέμα συζήτησης σε κάθε εργοτάξιο.
«Ο κατασκευαστικός κλάδος σήμερα χρειάζεται επαγγελματίες που είναι καταρτισμένοι και εξοπλισμένοι ώστε να προσαρμοστούν σε μια αγορά εργασίας όπου κάθε μέρα αναδύονται νέα συστήματα κατασκευής. Η συμμετοχή σε αυτά τα έργα μας επιτρέπει να επικαιροποιούμε τις γνώσεις του διδακτικού μας προσωπικού και να ενισχύουμε τις επαγγελματικές δεξιότητες των φοιτητών μας. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα είναι ότι ο φοιτητής δεν έχει μάθει πώς να εγκαθιστά ένα συγκεκριμένο προϊόν, αλλά μάλλον πώς να διαβάζει ένα τεχνικό δελτίο δεδομένων, να επιλέγει τη σωστή λύση για την εκάστοτε κατάσταση και να αιτιολογεί το γιατί. Αυτή η δεξιότητα θα τους φανεί πολύ χρήσιμη με όποιο υλικό και αν τους δοθεί σε δέκα χρόνια από τώρα.»
